شاید وقتی دیگر !!!

 

عيدي است خجسته نام او قرباني

با كشتن قوچ مي دهي مهماني

 فرمود خدا كه قوچ قربان سازي

 يعني بكشي درون خود شيطاني

 عيدي كه براي گوسفند است عزا

 بيچاره بمانده است در اين حيراني

 كان عيد قرين اين عزا يعني چه؟

 من در عجبم ز خصلت انساني

 چون نيست حريف نفس شيطاني خود

 سر مي زند از وي اين همه ناداني

 او مي كشدم، ز هستي ام مي گيرد

 تا جلب كند رضايت سبحاني

 آن را كه به نوع بشرش رحمي نيست

 كي او بخورد غم چو من حيواني؟!

 نامي نتوانم بنهم بر او من

 جز آن كه بخوانمش من او را جاني

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم آبان 1389ساعت 23:0  توسط دایی حاجی  | 

اين گـُل پسران ز غم رهايند همه

از باقي مردمان جدايند همه

فرقي نكند برايشان پوند و دلار

خود صاحب بانكند وخدايند همه

==================

از ب تا كاف من دويدم او هم

تا قلـُه قاف من دويدم او هم

با سود كلان و رشوه و حق و حساب

اَلقصـّه به وام من رسيدم او هم

===================

مژده اي دل كه رسيده است مه مهر ز راه

مه يارانه وپايان غم و حسرت و آه

پيشتر زانكه به اجناس خورَد قيمت دوبل

به حساب همه پول است چنان آب به چاه
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم آبان 1389ساعت 22:31  توسط دایی حاجی  | 

  چين آمد و چين آمد با فتح مبين آمد

بازار فراوان شد از آب و گـِل چيني

از كفش و لباس و گـُل از قـُمري واز بلبل

از هر چه كه مي بيني وز قطعه ماشيني

با دشت مغاني گو زحمت ندهد خود را

زين پس به فراواني بيني عسل چيني

سجـّاده و تسبيح هم آمد به عراق از چين

اوضاع دگرگون شد آنطور كه مي بيني

گر صيغه مجاز اُفتد در مجلس اسلامي

بهتركه زن دوّم تصويب شود چيني

آنگاه وكيلان را بيني چه شتابانه

خود يك دو سه بستانند با صيغه زن چيني

خواندم به خبرها من در حادثه ی شهری

شش كشته به جا مانده با يك هـِوُي چيني

باكم نبود زين پس از هر چه ز چين آيد

ترسم بشود روزي كابينه ما چيني

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم آبان 1389ساعت 23:56  توسط دایی حاجی  | 

تغيير180 درجه اي شيخ بعد از قرائت صيغه:

چون كه محرم شيخ شد بر مه لقا

زد به كوچه تا شود از غم رها

دست در دست صنم ره مي سپُرد

دخترك از شيخ دين و دل ببُرد

شيخ را پرسيد زان پس دخترك

مر حجابم چيست؟ بي ريب و كلك

گفت عيبي نيست بر گيسوي تو

يا به شلوار و خَم اَبروي تو

عيب از احكام دين مصطفاست

بر من و جمع مشايخ برملاست

حكم حق از بهر آسايش بوَد

حُكم چون من بهر فرسايش بود

ما مدام از حكم حق دم مي زنيم

حكم حق را ما متمم مي زنيم

ما مسلمانيم و باقي كافرند

باطن دين ما و باقي ظاهرند

ما به حق گفتيم از تو برتريم

از نبي و از وصي ما سرتريم

ما ز قرآن پوست را برداشتيم

مغز را بهر خران بگذاشتيم

ما امامان را طلايي كرده ايم

ما خلايق را فدايي كرده ايم

ما احاديث فراوان ساختيم

اسم معصوم آخرش انداختيم

مهدي موعود را ما نائبيم

نه، به عينه ما امام غائبيم

ما حكومت را به مهدي مي دهيم

ما به هاله ي نور مهدي ديده ايم

ما شديم امُ القُراي مسلمين

بهر دنياييم ما حبل المتين

آنچه اسلام است ايدون نزد ماست

نسل مااز سُلب ختم انبياست

الغرض پايان قصه يك كلام

لَيسَ الُا الحـُكمُ عِندي والسّلام

زود تا در بـِيت شب كاري كنيم

سُنّت معصوم را جاري كنيم

+ نوشته شده در  جمعه دوم مهر 1389ساعت 15:24  توسط دایی حاجی  | 

 

 و امّا با كمي تاخير ، باب دوّم ، پاسخ دختر به شيخ :

گفت شيخا چشم در چشمم فكن

با كلامت نيشتر بر من مزن

من كه باشم تا كه دين از تو بـَرَم

حرف آخر گو كه تا رَه بسپـُرم

گشته ام تنبيه از ارشاد تو

گر چه مظلومم من از بيداد تو

ليك چون خودسازيم آموختي

قلبم از اندرزهايت سوختي

چند گامي همره من شو به راه

تا نگردد لحظه هاي ما تباه

با توقُـّف ما تماشا مي شويم

متـــّهم بر فسق وفحشا مي شويم

زير دستار است موهايت عيان

زلف خود را از چه ننمايي نهان؟

از چه بر من خـُرده گيري از حجاب؟

جلوه ي حق بين ز من رو بر متاب

تو نگاهت تيزتر از ديگري است

چشم هايت هيزتر از ديگري است

چند گامي را كه با من بوده اي

بارها خود را تو بر من سوده اي

مي نگردد شعر شاعر هيچ گُم

فتنه از عمامه خيزد ني زخـُم

مرد ارشادي؟ تو خود ارشاد كن

زآتش دوزخ ترا آزاد كن

چند خواهي داد پند بي عمل؟

چند خواهي كرد در دينت دغل؟

صيغه اي بر خوان و خود را وارهان

محرمم بنما و نيـّت كن عيان

شيخ را گويي كه مور افتاده است

در دل و جانش چه شور افتاده است

بر لبانش لحن استغفار بود

در دلش اما تو گويي نار بود

گفت: دختر توبه كن از گفته ات

مي نياندازم به دام فتنه ات

من حريف اين دغل بازي نيـَم

با من اين بازي مكن راضي نيـَم

دين وايمانم مگير از من كنون

سينه ام خالي مكن از اندرون

گشته اي شيطان و ره بر من زدي

آتشي بر قلب و هم بر تن زدي

گر بخوانم صيغه اي از بهر تو

مي پذيري وصل را بي گفتگو؟

گفت بسم الله بگير و ساز كن

صيغه خواندن را به جـِد آغاز كن

گفت:هـَل زَوَّجتُ نـَفسي يا صنم؟

ريشخندي زد صنم گفتا نـِعـَم       ادامه دارد

+ نوشته شده در  شنبه بیستم شهریور 1389ساعت 23:33  توسط دایی حاجی  | 

به دوستان وبلاگيست عـَرضه بدارم به دليل اتفاق تازه اي كه در كره جنوبي افتاده ترجيح دادم قبل ازتحرير باب دوم وسوم شيخنامه پيشنهادي را به دولتمردان دوَل غير اسلامي كه احكام اسلامي از جمله اَمر به معروف و نهي از منكر را خيلي بهتر از ما اجرا مي كنند  ، ارائه كنم.

در خبرها آمده بود وزير امور خارجه كره جنوبي آقا يا خانم يوميونگ هوآن به پارتي بازي در استخدام دخترش در سـِمـَتي در سطح متوسط وزارتخانه متبوع خود متهم شده است و به همين علت استعفاي خود راتقديم رئيس جمهوركرده و از اينكه با استخدام دختر خودبراي مردم موجب دردسر شده اظهار تاسف كرده است.

       اما من  به دولتمردان و مقامات عاليرتبه كشورهايي مثل كره جنوبي ، ايتاليا،و....

كه با كوچكترين اشتباهي مجبور به عذرخواهي و استعفا مي شوند پيشنهاد مي كنم چنانچه قصد دارند فرزندانشان و يا هر يك ازافراد فاميل سببي و نسبي درجه چندشان را در يكي از ادارات دولتي و خصوصي پردرآمد استخدام كنند،بهتر است به همتاي سياسي

خود در ايران مراجعه، و در چشم بر هم زدني نسبت به استخدام آنها اقدام كنند و پس از چند سال كار كردن در ايران به كشورشان برگردند و به حكم دولت كريمه و گارگشا از امتيازاتي نظير اضافه شدن حقوق ومزايا ،گرفتن زمين در كشورشان با هزينه دولت ايران،اخذ وام دراز مدت بدون بهره با ضمانت بازپرداخت دولت ايران براي تهيه مسكن

وپاداش خروج از كلان شهر تهران(البته همه به دلار) برخودارشوند.با اين عمل مطمئن باشند اولا مسئولين ما نه تنهاهيچ نيازي به عذرخواهي ازملت و استعفا ندارند(چون كه ملت را خيلي ريز تر از اين مي بينند) بلكه مورد تقدير وتشويق هم قرار مي گيرند.و نيز از ثواب خدمت به يك همنوع فرا ملي(مثل مردم خيلي از كشورهاي ديگر) كه به عنوان

وظيفه شرعي و ديني يك تكليف محسوب مي شود ،برخودار مي شوند،ثانيا آن بزرگواران هم به مرادشان به وجهي نيكو و احسن ميرسند ونيازي هم به استعفا يا عذرخواهي ندارند و مي توانند با سري افراشته و سينه اي ستبر در مقابل ملت خويش بايستند.

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم شهریور 1389ساعت 23:25  توسط دایی حاجی  | 

 

اين منظومه در سه باب نوشته شده است.

 باب اول، ملاقات شيخ بادختربدحجاب ودلالت نمودن شيخ مر دختر بد حجاب را.

باب دوم، پاسخ دختر بدحجاب به شيخ و درخواست دختر از شيخ وختم به خير گشتن ماجرا.

باب سوم،افاضات شيخ بعد از ختم به خير گشتن ماجرا و تغيير180درجه اي شيخ درباب احكام و موازين.

......واما باب اول.

ديد شيخي دختري را سيم رو                

روسري كوته پريشان كرده مو

كرده شلواري به پا كوتاه وتنگ

گشته هركس از نگاهش رنگ رنگ

غلظت آرايشش دل مي برد

دين و دل از هر چه عاقل مي برد

مي رود با غمزه و با عشوه راه

مي كــَند ازبهر هر بيننده چاه

چشم هاي هيز مردم سوي او

بي خود از خود شيخ از گيسوي او

شيخ را جـَوّي پديد آمد شديد

تا چنين سيمين بـَرِ مه رو بديد

گفت تا اَمرِ به معروفش كنم

از گزند چشم بد دورش كنم

زين سبب نزديك شد با دخترك

بال مي زد شيخ همچون شاپرك

گفت خواهرعرض دارم جمله اي

چون كه آوردي به دينم ثـُلمه اي

گفت شيخا من سلامت مي كنم

گوش جان نقد كلامت مي كنم

اَمرتان بر من مـُطاع است و متين 

سر بر اَفراز ومرا نيكو ببين

شيخ را حالي پديد آمد نكو

از كلام دختر سيمينه رو

لحظه اي بنمود مكث و بعد گفت

گوهر عفت نمي بايد كه سـُفت

روي زيبا هديه ربّ جلي است

اين چنين رو باز كردن كاهلي است

موي همچون خرمنت داده اِله

تو مكـُن آن را طنابي بهر چاه

ازچه شلوارت شده كوتاه وتنگ

مي نداني از چه اين را عار و ننگ

تو مگر دختر مسلمان نيستي ؟

اهل دين و اهل ايمان نيستي؟

چشم هاي جمله مردم سوي تـُست

قلبها در حلقه ي گيسوي تـُست

همچو رهزن راه بر من بسته اي

تو مپندار از نگاهم رسته اي

 

 

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم شهریور 1389ساعت 21:50  توسط دایی حاجی  | 

 

بوگـُفتـَمـَه عيال ايتـَه ليست اوسان

كارانَ يك به يك بَنَن درميان

بوگـُفتـَه اوّل توبَبَر ماشينـِه

چكاب بوكون تا كه تـَرَه جا نـََنـِه

ايتـَه زيراَنداز تو بيهين با كلاس

كه راه درون نيبيم ايوار آس وپاس

چرخان ِ قالپاقا بوكون مُد روز

ايجور دَبـَد كه دَنكـَفـَه دست دوز

كاري بوكون تو بار و بنديلـِه ر ِه

فكري بوكون تو ساك و زنبيلـِه ر ِه

ماشين ضبطـَ تو بوكون سي دي خور

اگر بـَبه بهتره دي وي دي خور

خـُلاصه من نـَنـَم حواس جـَم بـَبـَه

ايوار جي راه دورون ايچي كم نـَبـَه

چـَن تَ كولا بيهين اَتـُو لب دراز

مـَچـّه دَكـَفتـَه بودورون ، بيرون گاز

اَهـَه مـَرَه ياد بامو آب و مـِوه

حمّامِ ر ِه باوَر لُنگ و قديفـَه

ماشينـِه رِه يخچال مخصوص بيهين

غذا ومـِوَه او دورون خـُب ديچين

خلاصه هر چي كي عيال بوگـُفتـَه

اِنگاري آيه اَز بوجُر بـَكـَفتـَه

كارانه كم كم بوكودَم راست و ريست

نوزده كي داشتيم بوكودَم خرجَ بيست

ايتا ايتا بوشوم همـَه فاگيفتـَم

كـَم كي بامو اَلباقـِي قرضَ گيفتم

هر چي كي پول دَاشتيمي پـَر بيگيفتـَه

نيـّت خير دَاشتيمي شـَر بيگيفتـَه

كيف عيال و جيب بنده خالي

دَم بـَزِييم هر دو به بي خيالي

بوبـُستيمي بي خيال ِ سـِير و گشت

خيال نوكوني كي خواسيم بيشيم رشت!

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم شهریور 1389ساعت 14:17  توسط دایی حاجی  | 

عيال مي شين چي ساده يِ ِ طفلكي

نَني چي بي اِفاده ي ِ طفلكي

نَنـِه چه خربازاريه ايداره

دكـَفته گاو بازاريه ايداره

سگ خو صاحابَه نشناسه او دورون

سـِـخ خو كبابه نشناسه او دورون

دُغ و دوشاب اوشان‌ ِ ر ِ فرق كونه

سؤال جواب اوشان ِ ر ِ فرق كونه

فرهنگي ئي؟ بگو چي پُستي داري؟

بوجُر بوجُران كُويه دستي داري؟

جزء سران كشوري يا كه نه؟

شهيد و ايثارگري يا كه نه ؟

داري وزارتخانه جَه قوم و خويش ؟

صورت صاف داري تو يا گرده ريش ؟

دانه دُرُشتي يا كه بي پنايي ؟

تي دَ س تي جيب شـِه يا كه دَ س ويرايي ؟

سهام دار بانكي تو يا تاجري ؟

مالك بُرجي يا كه مستأ جري ؟

دَاري تو مجليس ِ درون آشنا ؟

تي دست و بال بنده ايتا پيلـِه جا ؟

هَتو نامويي كه بيگي جا خوايي ؟

ايتا اتاق كنار دريا خوايي ؟

كارت سفر اگر دَاري تو ، فيشان

كارت شناسايي؟، بگو يقـّران

سواد و مدركـَ بَنـَن كوزه جا

دفتر و دستـَكَ بَنـَن موزه جا

آشان ايتا ايتا هَمَش حيسابه

ديني ؟ اَيَه همش حيساب كيتابه

ايتـَه هتل نَهَه كنار دريا

اونم ايسَه مال رئيس رؤسا

نه فكر كوني از پول بيت الماله؟

سوء استفاده از اَ پول محاله

ارث پدردَاريد اَشان از هُتيل

حق دَاريدي اَشان از اَ آب و گِيل

بوشو تي رِه دوشَك بوكون صحرايه

از اَ بوقا چيزي تـَرَه گير نايـِه

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم مرداد 1389ساعت 23:53  توسط دایی حاجی  | 

هوا اِيواركه گرگ وميش بوهنوز

بَزِه مي سربَشَم ولايت ئي روز

عيال ِ اَمرَه بَنَمه درميان

باهم بي نيشتيم بكوديم كومسيان

بوگفتمَه الان هواعاليه

فقط يه خورده مي جيبان خاليَه

عيال بوگفته آدم خوش خيال

توپول نَري چَر ِه كوني قيل وقال؟

مگرمسافرت فقط هوايَه؟

چَر ِه نَني توفرق راه وچايِه؟

مسافرت آدم شنگول خوايه

هواي خُوب وجيب پُرپول خوايه

كيسه ي خواب وچادروزيراَنداز

ماشين خُوب وضبط وسازوآواز

خانه وويلاي كناردريا

پول بداري يَه عالمه تي اَمره

خُوبه ئي سربيشي توگردشگري

يابزني رفاه فرهگ سري

شايد ئيتَه خط از اَشان فگيفتي

اَ چَن شَبه اُيِه پنا بيگيفتي

                 اِدامه دارد

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم مرداد 1389ساعت 15:47  توسط دایی حاجی  | 

مطالب قدیمی‌تر